Vox Industrie S.A. to nie tylko producent mebli. Szczycimy się również uczestniczeniem w ważnych i prestiżowych wydarzeniach kulturalnych jako mecenas sztuki, współfinansując je lub wspierając w działaniach założoną przy grupie kapitałowej Vox Fundacją Vox-Artis Promocja Polskiej Sztuki Współczesnej. Fundacja powstała w 1997 roku. Jej celem jest promocja rodzimych twórców i rozwijanie rynku sztuki. Fundacja ma w swoich zbiorach cenne obrazy i rzeźby współczesnych polskich artystów. Wiele z nich oddaje w depozyt instytucjom i firmom, tak by mogły być one udostępniane jak najszerszej publiczności.
|
|
Artystyczną wizytówką Fundacji jest cykl 112 bezgłowych, żeliwnych postaci zatytułowany "Nierozpoznani" autorstwa prof. Magdaleny Abakanowicz, który od października 2001 r. mogą podziwiać wszyscy odwiedzający poznańską Cytadelę. Dzieło to powstało z inicjatywy i przy ogromnym wsparciu finansowym i technicznym Fundacji.
Od października 2001 można było również oglądać prace prof. Abakanowicz w poznańskim Muzeum Narodowym, będące depozytem Fundacji Vox-Artis. 17 prac artystki z dwóch cykli: "Gry wojenne" oraz "Mutanty".
W Muzeum znajdują się także obrazy M. Kislinga, H. Haydena, A. Wróblewskiego i J. Hulewicza należące do "Vox-Artis".
W 2003 r. miała miejsce wystawa z okazji dziesięciolecia Festiwalu Teatralnego MALTA -"MALTA 1990-2000" prezentująca fotografie
z najciekawszych spektakli festiwalu. Ekspozycja gościła w Poznaniu, Sopocie, Krakowie, Warszawie, Międzyzdrojach i Mrągowie.
W październiku 2003r. w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu dużym powodzeniem cieszyła się wyjątkowa wystawa "Sztuka w szkole", podczas której zaprezentowane zostały prace z kolekcji Fundacji "Vox-Artis" i dzieła zgromadzone przez uczelnie. WSNHiD jest jedną z nielicznych (o ile nie jedyną) szkołą wyższą w Polsce, której studenci mogą obcować na co dzień z wybitną sztuką polską. Uczelnia posiada w swojej kolekcji ciekawe dzieła, mimo, że nie zajmuje się edukacją o profilu artystycznym (kształci politologów, kulturoznawców, socjologów, znawców stosunków międzynarodowych i informatyków). Jest jednak uczelnią nie tylko przyjazną sztuce
i artystom, ale uważa to za jeden z głównych rysów swego oblicza. Stąd w jej gmachu dzieła Magdaleny Abakanowicz, Tadeusza Kantora, Alfreda Lenicy, Wacława Taranczewskiego, Leona Tarasewicza, Mariusza Kruka, Edwarda Łazikowskiego, Wojciecha Łazarczyka, Andrzeja Banachowicza i innych - obrazy, freski i instalacje, które zdobią korytarze, gabinety i hole. Tworzą galerię rozproszoną po całym gmachu
i nadają wyjątkowy klimat uczelni. Większość z eksponowanych prac należy do Fundacji "Vox-Artis".
We wrześniu 2003 roku Fundacja we współpracy z Muzeum Narodowym w Poznaniu, Warszawie i Krakowie zorganizowała wystawę rzeźb Igora Mitoraja - światowej sławy polskiego rzeźbiarza, na co dzień mieszkającego we Włoszech.
Na przełomie 2003/2004 roku Fundacja "Vox-Artis" zorganizowała wystawę "Od Picassa do Warhola. Grafiki Mistrzów 1964-2003", na której zaprezentowano ponad sto grafik najwybitniejszych światowych mistrzów, prezentujących "amerykańskie spojrzenie" na sztukę. Prace przywiezione zostały z jednej z najwybitniejszych galerii sztuki na świecie - Marlborough Gallery w Nowym Jorku.
W Polsce wystawę można było oglądać w Zamku Ujazdowskim i w Muzeum Narodowym w Poznaniu. Wystawa ta okazała się frekwencyjnym sukcesem - obejrzało ją ponad 40 000 osób.
Fundacja "Vox-Artis" była pomysłodawcą pierwszych polskich Targów Sztuki ART POZNAŃ 2004 i współorganizatorem ich drugiej edycji ART POZNAŃ 2005.
Była to pierwsza tak wielka impreza w Polsce, na której zobaczyć można było jednocześnie dzieła ponad 100 współczesnych, żyjących artystów oraz prezentację najważniejszych polskich i zagranicznych galerii.
W czerwcu 2004 r. w Teatrze Wielkim w Poznaniu pojawiło się nowe wydarzenie - POZNAŃSKA WIOSNA BALETOWA - prawdziwe święto dla miłośników baletu! Jak mówi dyrektor Teatru - Sławomir Pietras - jedną z inspiracji tego wydarzenia, były liczne zachęty sponsorów,
z prezesem firmy Meble VOX, Piotrem Voelkelem, na czele. Firma Meble Vox wspierała również później II Wiosnę Baletowa i występu Teatru Baletu Borisa Ejfmana.
W dniach od 2 do 31 października 2004 roku odbyła się w Łodzi wystawa Łódź Biennale. Komitet Selekcyjny biennale złożony z wybitnych artystów i krytyków wybrał 63 ich zdaniem najważniejszych współczesnych artystów z całego świata, których twórczość prezentuje istotne wartości sztuki najnowszej. Prace prezentowane były w różnych łódzkich budynkach i instytucjach - w Pałacu Poznańskiego, w Wyższej Szkole Humanistyczno - Ekonomicznej, w dawnej fabryce "Unionteksu" (9000 m2 powierzchni wystawienniczej), czy dziewiętnastowiecznej łódzkiej kamienicy.
Jedną z większych imprez towarzyszących Biennale była niezwykła mobilizacja sceny poznańskiej i zorganizowanie ogromnej wystawy środowiska - "Poznań Art Now", którą finansowo i organizacyjnie wsparła firma Meble Vox. Wystawa pokazywała właściwie wszystkich ważnych artystów i zjawiska we współczesnej sztuce poznańskiej - artystów trzech pokoleń, dzięki czemu była zbudowana w sposób kompleksowy i wyjątkowo interesujący. Wystawa ta była próbą zobrazowania aktualnego stanu świadomości twórczej, do której doprowadziły wewnętrzne mediacje i poszukiwania artystów związanych ze środowiskiem poznańskim.
W lipcu 2005 r. podczas XV Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego MALTA firma Meble VOX wspierała finansowo nie tylko wydarzenia teatralne festiwalu, ale również towarzyszącą mu podwójna wystawa niezwykle ciekawej malarki młodego pokolenia - Oli Chaberek. Wystawę o tytule Oczyszczenie mogliśmy oglądać na Starym Rynku w postawionym tam specjalnie na tę okazje kontenerze. Wystawę o tytule Trepanacja oglądać było można w Starej Rzeźni.
W lipcu 2005 roku "Vox-Artis" współorganizowała i współfinansowała X Jubileuszowy Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach.
"Graniczna 13b Joanna Janiak Piotr C.Kowalski i Inni" - to tytuł wystawy, która w listopadzie 2005 r. zorganizowana była z okazji 25. rocznicy powstania "Solidarności" w Galerii U Jezuitów. Wystawa była projektem otwartym i mogły się w nią zaangażować wszystkie osoby, których udziałem były wydarzenia stanu wojennego. Sponsorem wystawy była firma Meble Vox.
Od 18 grudnia 2005 do 5 lutego 2006 w Muzeum Narodowym w Poznaniu prezentowana była wystawa malarstwa Jerzego Kujawskiego "Maranatha".. Była to pierwsza monograficzna wystawa tego artysty w Polsce. Ekspozycja wiązała się z odnalezieniem w Paryżu spuścizny artystycznej liczącej ponad tysiąc prac z różnych okresów twórczości. Została zorganizowana przez Muzeum Narodowe w Poznaniu we współpracy z Fundacją Vox-Artis. Mecenasem wystawy była firma Meble Vox.
4 i 5 marca 2006 r. w Scenie na Piętrze odbyły się dwa koncerty Marii Peszek, których mecenasem była forma Meble Vox.
W roku 2006 Wielkopolskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych wraz z firmą Meble VOX zakupiło i zrealizowało projekt niemieckiego artysty Heinza Macka.
Szesnastometrowa rzeźba - stela, zgodnie z wyborem twórcy, usytuowana jest przy Al. Marcinkowskiego, naprzeciw starego gmachu Muzeum Narodowego.
|
Górna jej partia, tworzy promienistą koronę z wydłużonych, różnej długości i różnej szerokości trójkątnych form, wyciętych ze szlifowanej, stalowej blachy, obraca się wolno wokół osi z szybkością 3 do 4 obrotów na minutę.
Także niżej, promieniście jak w koronie osadzone, wzdłuż głównego słupa steli umieszczone są wydłużone wykroje z polerowanej blachy. Poznańska stela H. Macka jest bardziej formalnie urozmaicona i bogata, niż większość jego prac. Wprawdzie sama nie jest źródłem światła, ale metal polerowany jak lustro odbija w dzień - blask słońca, wieczorem i nocą - światło reflektorów skierowanych na rzeźbę przynajmniej
z dwóch punktów. Odsłonięciu rzeźby towarzyszyła plenerowa wystawa 45 fotografii, która dokumentowały projekty i realizacje przestrzenne w innych krajach. Prezentacja ta przybliżyć miała sylwetkę Heinza Macka i dać jednocześnie wyobrażenie o ogromnej fascynacji światłem tego artysty. Realizacja ta został przyjęta z wielkim entuzjazmem i była sporym sukcesem medialnym.
Po dwóch latach działań, w październiku 2006 r., zakończyły się prace nad najnowszym projektem prof. Magdaleny Abakanowicz "Agora". Rzeźba ta, składająca się ze 106 odlanych w żeliwie figur, została odsłonięta 16 listopada 2006 r. w centrum Chicago - w Grant Park nad jeziorem Michigan (stan Illinois, USA).
|
Inicjatorem projektu "Agora" prof. Magdaleny Abakanowicz był Burmistrz Miasta Chicago Richarda M. Daley oraz Minister Kultury Waldemar Dąbrowski. Koordynatorem projektu było Wielkopolskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych przy wsparciu logistycznym i organizacyjnym firmy Meble VOX.
Prawa autorskie do AGORY przysługują Wielkopolskiej Zachęcie, a rzeźby przekazane zostały dla miasta Chicago w formie bezterminowego depozytu. "Agora" składa się ze 106 bezgłowych, żeliwnych figur o wysokości 285 cm i wadze ok. 650 kilogramów każda. Przetransportowano je do USA statkiem w 9 kontenerach oceanicznych po 12 sztuk w każdym. Rzeźby stanęły w centrum Chicago w parku, niedaleko jeziora Michigan. Kompozycja zajęła powierzchnię wielkości prawie 3 tys. m2, tworząc rodzaj bramy do parku w jego północno-wschodniej części, przy skrzyżowaniu ulic Roosevelt Road i Michigan Avenue, podobnie jak po drugiej stronie czynią to rzeźby Anisha Kapoora i Jaume Plensy.
Teren do realizacji projektu w najbardziej prestiżowej części miasta przekazał Burmistrz Chicago Richard M.Daley. W tym miejscu znajdują się już rzeźby Pabla Picassa, Alexandra Caldera i Henry'ego Moore'a, a w bezpośrednim sąsiedztwie powstała sala koncertowa zaprojektowana przez słynnego architekta Franka Gehry'ego.
"Agora" wyraża sumę doświadczeń artystycznych wielu poprzednich realizacji Abakanowicz, które zawsze odnoszą się metaforycznie do ludzkiego losu. Artystka w wywiadzie dla polonijnego serwisu Expatpol.pl powiedziała: "Myślę o czasach, w których żyję. Myślę
o doświadczeniu tłumów jako odmózgowionych organizmów działających na rozkaz, modlących się na rozkaz i nienawidzących na rozkaz. Mówię o czasach Hitlera, w których przeżywałam swe dzieciństwo i o czasach Stalina, a także o wpływach innych przywódców".
Od samego początku "Agora" wywołuje duże zainteresowanie amerykańskich mediów. Internetowy portal "TimeOut Chicago" napisał m.in., że dar Polski wydaje się być "gigantycznym podziękowaniem dla miasta, które stało się domem dla największej liczby Polaków poza granicami Polski". Chicago Sun-Times cytuje Cindy Mitchell - dyrektor parków miejskich Chicago, która po wizycie w Śremie powiedziała, że rzeźby te mają "niezwykłą moc oddziaływania".
Uroczystość symbolicznego przekazania rzeźb odbyła się już w grudniu 2005 r. także w Odlewni Żeliwa w Śremie, gdzie były tworzone. Tam również powstał wcześniejszy projekt prof. Abakanowicz - największa w Europie, prawdopodobnie na świecie - grupa 112 rzeźb figuralnych "Nierozpoznani", którego organizatorem i mecenasem była Fundacja VOX - Artis.
W listopadzie 2006 r. w poznańskim parku "Cytadela" stanęła rzeźba Żalki autorstwa Krzysztofa Sołowieja.
|
To, co możemy obrazować jako pierwotny, niewerbalny stan, to co proponuje Krzysztof Sołowiej, to prastare, jedynie wyobrażone "duchy", które nie mają twarzy, raczej niosą świadectwo bytu w postaci przypisanych im szat - okryć, które je otulają.
Naczynia przechowują pokarm za życia. Potem stają się miejscem przechowywania; raczej duszy niż ciała, z którego pozostaje niewiele.
To stan pierwotny wobec wszelkiej wiary w sensie kulturowym, raczej kojarzy się
z nadaniem rangi związków ludzi z ziemią - jako stan naturalny, pierwotny i symboliczny zarazem. To, że figury wyrastają wśród drzew jest tak samo istotne jak połowa naczynia wystająca z ziemi - jest zarazem odkryte jak i zakopane. Nic więcej jak właśnie drzewa, mogą poświadczyć o długotrwałych procesach wzrostu i obumierania. Tysiącletnie drzewa są świadkami wielu pokoleń, nieomal całych cywilizacji, a mimo to nie zmieniają swojej genetycznej tożsamości. W tym wypadku nadają realizacji jakiś wyraz nie nowo powstałej rzeźby, ale takiej, która tu jest od zawsze.
W marcu 2007 r. odbyła się pierwsza, największa jak dotąd, multimedialna wystawa wspaniałej poznańskiej artystki Izabeli Gustowskiej.
|
Prezentacja, której sponsorem była firma Meble VOX odbyła się w poznańskim Muzeum Narodowym. Wystawa Izabelli Gustowskiej
Life
is a story, na przykładzie prac pochodzących z dwudziestu ostatnich lat twórczości, zaprezentowała najważniejsze wątki z twórczości artystki.
Były to prace na papierze i miękkie reliefy w technice własnej na bazie fotografii, grafiki i malarstwa oraz wideoinstalacje
i wideoprojekcje przygotowane specjalnie z myślą o przestrzeni ekspozycyjnej muzeum. W całkowicie zaciemnionych salach, na przeszło 1500 m2 powierzchni oprócz pojedynczych obiektów, instalacji, filmów i zespołów dzieł znalazły się dwie kompozycje wyznaczające oś narracyjną wystawy.
"Wystawa Life is a story inspirowana jest cytatem z Julii Kristevy.
To zbiór wielu sygnałów wynikających z różnych sytuacji życiowych, od zachowań codziennych poprzez namiętności do abstrakcyjnych gestów.
Stany te są punktowane przez obecność obiektu, instalacji, ingerencję w przestrzeń, a przede wszystkim poprzez wirtualną obecność wideoprojekcji. To one głównie łączą wszystkie wątki, zarówno te z przeszłości, jak i sytuacji obecnych. Są porządkiem i wymykającą się energią nieoczekiwanych zachowań.
Tak jak w życiu toczą się wielowątkowo, ale
i epizodycznie z różnorodną amplitudą zderzeń i energii."
Wystawa pod tytułem Life is a story to zdaniem artystki "wielowarstwowa historia życia - od narodzin do śmierci; uniwersalna, ale usankcjonowana przez prywatność. Są w niej zawarte różne wątki rozpoznane, jak i podglądane, z życia bliskich i nieznanych osób. To zbiór wielu sygnałów wynikających z różnych sytuacji życiowych, od zachowań codziennych, poprzez namiętności, do abstrakcyjnych gestów. Tak jak w życiu opowieść toczy się wielowątkowo, ale i epizodycznie; z różnorodną amplitudą zderzeń i energii. Raz biegnie do przodu, innym razem cofa się i zatacza koło. Niektóre wydarzenia - ważne dla mnie samej - zostały zatopione w rzeczywistości, która rozgrywa się poza mną, czy tego chcę, czy nie".
